“Ik ben gewoon een van ons”

Buurtwerk signaleert, verbindt en versterkt

In Oud-Noord werken buurtwerkers dagelijks aan sterke, verbonden wijken. Ze staan dicht bij bewoners, luisteren naar wat er speelt en helpen mensen elkaar én de juiste ondersteuning te vinden. Buurtwerker Hanane Ghannam Begdouri heeft een helder verhaal over het werk in de wijk, de impact op bewoners en de kracht van samenwerking.

Hoe zou je zelf je rol in de wijk omschrijven?

Hanane: “Mijn rol is vrij simpel: verbinding creëren en bewoners versterken. Ik zorg dat mensen niet alleen staan. In mijn wijk, Volewijck in Oud-Noord, bestaan veel verschillende werelden naast elkaar. Sommige bewoners wonen hier al tientallen jaren, maar er zijn ook veel nieuwkomers. Gezinnen, ouderen, jongeren, mensen met allerlei culturele achtergronden. Juist in zo’n diverse wijk is het belangrijk dat iemand de verbinding legt.

Ik breng bewoners samen rond ideeën of vragen die in de wijk leven: bewonersinitiatieven, buurtactiviteiten of groepen zoals de Gezondheidsambassadeurs. Daarnaast speelt signaleren een grote rol. Omdat ik veel aanwezig ben in de wijk, hoor en zie ik snel wanneer er zorgen zijn. Dat kan gaan over eenzaamheid, gezondheid, opvoeding of spanningen.

Ook ben ik de brug tussen bewoners en organisaties. Veel mensen kennen de weg naar ondersteuning niet of vinden die ingewikkeld. Ik help hen contact te leggen met instanties, soms vertaal ik ook. Het doel is dat bewoners meer grip krijgen op hun situatie en dat de wijk veerkrachtiger wordt.”

Wat betekent ‘dicht bij bewoners werken’?

Hanane: “Vooral dat je zichtbaar en aanspreekbaar bent. Daarom werk ik niet alleen vanuit een kantoor, maar overal in de wijk. Ik spreek bewoners tijdens activiteiten, in het buurthuis of gewoon op straat. Zulke informele momenten zijn vaak erg waardevol. Mensen stappen makkelijker op je af als ze je vaker zien. Op dinsdagochtend heb ik bijvoorbeeld een laagdrempelige inloop in het Van der Pek buurthuis. Daar kunnen bewoners terecht met vragen, ideeën en initiatieven.”

Hoe krijg je het vertrouwen van bewoners?

Hanane: “Veel mensen vertellen hun verhaal pas als ze zich veilig voelen. Daarom is investeren in relaties heel belangrijk in dit werk. Door aanwezig te zijn in de wijk, tijd te nemen voor gesprekken en echt te luisteren, leren bewoners mij kennen. Ze voelen zich gezien en gehoord. Vanuit dat vertrouwen ontstaan gesprekken en groeien nieuwe initiatieven. Ik sta letterlijk naast de bewoners. Soms gaat het om kleine vragen, maar soms delen mensen ook moeilijke situaties uit hun leven. Juist dan is het belangrijk dat er iemand naast je staat en meedenkt.”

Heeft buurtwerk impact op het dagelijks leven van Amsterdammers?

Hanane: “Die impact is goed voelbaar waar bewoners elkaar leren kennen en weten te vinden. Of als iemand zich minder alleen voelt doordat hij of zij meedoet aan een activiteit. Bewoners nemen steeds vaker zelf initiatief. Ze ontdekken dat ze iets kunnen organiseren voor hun buurt. Daarom ben ik ook aanspreekpunt voor buurtsubsidies, zodat ik bewoners kan helpen om hun ideeën verder te brengen.

Daarnaast is vroeg signaleren belangrijk. Omdat ik dicht bij bewoners sta, hoor ik sneller als er iets speelt. Dat voorkomt soms dat problemen groter worden en zwaardere hulp nodig is. Als mensen elkaar kennen en vertrouwen, ontstaat er een netwerk waarin ze elkaar ondersteunen. Dat maakt een buurt sterker en veerkrachtiger.”

Hoe werken jullie samen met andere organisaties?

Hanane: “Als buurtwerker sta ik midden in een netwerk: het buurtteam, de gemeente, GGD, welzijnsorganisaties, bewonersgroepen en lokale initiatieven.
Als ik op problemen stuit die verder gaan dan bewoners zelf kunnen oplossen, bijvoorbeeld bij complexe hulpvragen, schuldenproblemen of psychische klachten, schakel ik partners in.

Neem bijvoorbeeld een jonge Egyptische moeder die graag Nederlands wilde leren en wilde werken. Ze was gemotiveerd en had veel potentie, maar liep vast in regels en procedures. Samen met de gemeente en het buurtteam hebben we gekeken welke stappen mogelijk waren en welke ondersteuning nodig was. Door die samenwerking konden we haar weer perspectief bieden.

Ik investeer bewust in relaties met partners, zowel formeel als informeel. Door elkaar goed te kennen en korte lijnen te hebben, kunnen we sneller schakelen en blijft bureaucratie beperkt. Voor bewoners maakt dat een groot verschil: ze worden sneller geholpen en ervaren minder stress.”

Heb je een voorbeeld van vroeg signaleren?

Hanane: “Ik begeleidde al twee jaar een enthousiaste jonge man van 23. Op een gegeven moment gaf hij aan dat het thuis helemaal niet goed ging. Toen ik doorvroeg, vertelde hij hoe zwaar de situatie voor hem was geworden. De spanningen thuis waren zo groot dat hij zich steeds slechter voelde en zelfs gedachten had om er niet meer te willen zijn. Dat zijn signalen die je als buurtwerker heel serieus moet nemen. Omdat er al een vertrouwensband was, durfde hij dat met mij te delen. Ik heb toen meteen actie ondernomen en samen met het buurtteam gezorgd dat hij snel professionele begeleiding kreeg. Hij voelde zich gehoord en merkte dat er mensen waren die met hem meedachten. Dat gaf hem weer perspectief.”

Heb je ook een voorbeeld van een bewonersinitiatief?

Hanane: “Een initiatief waar ik trots op ben, is de Chill & Chat Meidenclub. In de wijk hoorden we dat jonge meiden behoefte hadden aan een plek waar ze elkaar konden ontmoeten en praten over onderwerpen die voor hen belangrijk zijn, zoals zelfvertrouwen, mentale gezondheid en sociale druk. Veel van die gesprekken vinden thuis of op school niet zo makkelijk plaats. In de meidenclub die zij samen hebben opgezet kan dat wel. Daar komen ze samen om te praten, activiteiten te doen en workshops te volgen over thema’s als mentale gezondheid, talentontwikkeling en persoonlijke groei. Mooi om te zien, is dat steeds meer meiden en ook ouders betrokken raken bij het initiatief.”

Waarin ligt volgens jou de kracht van buurtwerk?

Hanane: “Buurtwerk begint vaak met kleine acties. Door goed te luisteren en samen met bewoners aan iets te bouwen, ontstaan dingen die echt betekenis hebben. Een belangrijk onderdeel daarvan is het versterken van eigenaarschap. Bewoners doen niet alleen mee aan activiteiten, maar nemen steeds vaker zelf initiatief. Ze organiseren iets voor hun buurt, betrekken andere bewoners en dragen verantwoordelijkheid voor hun omgeving. De manier waarop ik werk lijkt soms meer op samenlevingsopbouw of community building. Het gaat niet alleen om activiteiten organiseren, maar om het versterken van gemeenschappen. Als bewoners elkaar weten te vinden, elkaar ondersteunen en samen initiatieven ontwikkelen, ontstaat er een netwerk dat ook op langere termijn blijft bestaan. Zo zorgen we samen dat mensen niet alleen in hun wijk wónen, maar er ook samen vorm aan geven.”